نظرات دانشمندان برجسته جهانى در حوزه پيرىشناسى ، ژنتيك مولكولى و مولكولار بيولوژى در قالب مقالات منتشره در پايگاه علمى PubMed به آدرس اينترنتى http : / / WWW . ncbi . nlm . nih . gov / sites / entrez انجام گرديد كه يكى از معتبرترين و جامع‌ترين پايگاه‌هاى اطلاعات علمى - پژوهشى در زمينه علوم پزشكى با داشتن اطلاعات بيش از چهارده ميليون مقاله پزشكى مىباشد . بحث و نتيجه‌گيرى : موكدا بايد خاطرنشان ساخت كه موضوع تحليل رفتن ناحيه تلومر رشته‌هاى DNA در جريان ادامه فعاليت حياتى سلولها امرى اجتناب‌ناپذير مىباشد ( 28 - 33 ) يعنى اگر قرار است كه سلولى زنده و فعال باشد مسلما در جريان فعاليت‌هاى حياتى آن ، از طول ناحيه تلومر كروموزوم‌هاى سلول كاسته شده و به تبع آن پيرى و مرگ سلولى فراخواهد رسيد و نكته جالب اينكه در سلول‌هاى سرطانى شده كه به صورتى بىرويه و افسارگسيخته دائما در حال تقسيم شدن و رشد و فعاليت مىباشد با فعاليت سيستم آنزيمى خاصى بنام تلومراز از كاسته شدن طول ناحيه تلومر در سلول جلوگيرى مىگردد و بنابراين سلول‌هاى سرطانى دچار پيرى و مرگ نمىگردند . ( 29 - 21 و 19 ) اهميت و عمق تاثير طول ناحيه تلومر كروموزومها و كوتاه شدن اين ناحيه در بروز پيرى و مرگ سلول به حدى جدى و نافذ است كه هم‌اكنون تمركز گسترده و عمده‌اى در تحقيقات ژنتيكى و مراكز تحقيقاتى معتبر دنيا بر روى مكانيسم‌هاى وقوع اين پديده وجود دارد و مراكز تحقيقاتى عمده و بسيار مشهورى درصدد يافتن روش‌هايى براى كنترل و مهار و جلوگيرى از كاهش طول ناحيه تلومر در كروموزوم‌ها مىباشند و به نظر مىرسد كه اين پديده بنيانى و بسيار اساسى بمنزله كليدى و يا كنتورى است كه همزمان با فعاليت سلول